Jak chwalić dziecko?

Posted on by Halabala

Jak chwalić dziecko?
Pochwała jest słownym komunikatem skierowanym do dziecka, który wyraża pozytywną ocenę jego działań bądź zachowań. Pochwała może dotyczyć jego osiągnięć, zachowania, zalet, ocen w szkole. Nalezy pamiętać, że pochwała ma dużą moc, często zawiera ukrytą myśl i niesie ze sobą pewne skutki. Jeżeli często używasz pochwały by zmotywować dziecko na przykład do czytania, liczenia, odrabiania zadań domowych, grzeczniejszego zachowania, wykonywania różnych aktywności, to osłabiasz ich znaczenie. Jeżeli dziecko jest często i za dużo chwalone, szybko nauczy się wybierać tylko te rzeczy, za które otrzymuje pochwałę. W rezultacie zacznie unikać robienia tego, co spotyka się obojętnością ze Twojej strony, aby skupić się na działaniach, za które otrzymuje pochwały. Częste stosowanie tego rodzaju bodźców prowadzi do podważania wewnętrznej motywacji dziecka, co może owocować jego rezygnacją z różnych form działania. Co gorsze, po przyzwyczajeniu się do otrzymywania różnego rodzaju pochwał, ich brak może być odbierany jako dezaprobata z Twojej strony. Stosując pochwały warto pamiętać, że pochwała może nie odpowiadać własnej samoocenie dziecka.

 

Zamiast pochwał stosuj pozytywne komunikaty typu JA.
Komunikat pozytywny typu JA to jasny komunikat, który pokazuje, jak zachowanie dziecka wpływa na ciebie. Ty wysyłasz komunikat do dziecka. Zamiast „typowych” pochwał, o których mowa powyżej, lepiej jest stosować pozytywne komunikaty typu JA. Oto kilka przykładów:

  • „Lubię jak zwracasz uwage na szczegóły, to bardzo dobrze Aniu.”,
  • „Uważam, że jesteś bystra i spostrzegawcza Joasiu. To jest twój atut.”,
  • „Bardzo sie cieszę z Twoich wyników z chemii. Moje gratulacje”,
  • „Wojtusiu, podoba mi się, że już uporałeś się z zadanymi lekcjami.”.

W przeciwieństwie do zwykłych pochwał, takie komunikaty nie oceniają dziecka i nie zawieraja ukrytych mysli, tylko mówią o opinni i odczuciach osoby, która je sformułowała. Uważaj aby nie wysyłac fałszywych pozytywnych komunikatów. Aby pozytywne komunikaty były dla odbiorcy wiarygodne, muszą być uczciwe i prawdziwe.

 

Obowiązek szkolny 6 latków.

Posted on by Halabala

Z przyjętego we wtorek (03.01.2012r.) przez Radę Ministrów projektu ustawy o systemie oświaty wynika, że od 1 września 2014 r. zostanie wprowadzony obowiązek szkolny dla 6-latków. Nowe przepisy obejmą dzieci urodzone w 2008 roku i w latach kolejnych.

Najważniejszą zmianą zaproponowaną w projekcie nowelizacji ustawy o systemie oświaty jest przedłużenie o 2 lata okresu, w którym o podjęciu nauki w szkole podstawowej przez dziecko sześcioletnie będą decydować rodzice. Dzieci urodzone w latach 2006 i 2007 mogą, ale nie muszą rozpocząć edukację szkolną. moment pójscia do szkoły będzie zależeć od decyzji rodziców.

W latach szkolnych 2012/2013 i 2013/2014 dyrektorzy szkoł będą mieli obowiązek przyjąć sześcioletnie dziecko do szkoły, jeżeli jego rodzice podejmą taką decyzję.

Dzieci pięcioletnie będą objęte obowiązkowym rocznym przygotowaniem przedszkolnym. Dzieci urodzone w latach 2006 i 2007, które nie rozpoczną nauki w I klasie szkoły podstawowej, od 1 września 2012 r. i od 1 września 2013 r. będą uczestniczyć w edukacji przedszkolnej. Na gminach bedzie ciążył obowiązek zapewnienia warunków do kontynuacji przygotowania przedszkolnego.

Wszystkim rodzicom , których dzieci wybierają się do szkoły, polecamy korepetycje nauczanie początkowe!

Czego unikać w motywowaniu małych dzieci do nauki?

Posted on by Halabala

Czego unikać w motywowaniu małych dzieci do nauki?
Najczęściej popełniane błedy przez rodziców, to stosowanie następujących „chwytów”:

Straszenie. Polega na próbie przestraszenia dziecka i dzięki temu uzyskania oczekiwanego efektu. Typowe próby zastraszenia dziecka to kierowanie pod jego adresem sformułowań typu:

  • „Jeśli nie zrobisz pracy domowej, to dostaniesz pałę!”, lub
  • „Jeżeli nie rozwiążesz tych zadań to dostaniesz słabą ocenę z klasówki!”.

Przyjrzyj się powyższym zdaniom. Nie brzmią one zachęcająco, a juz na pewno nie wywołują chęci poznawczych. Raczej skłaniają do bezmyślnego wykonania zadania.

Karanie. Polega na stosowaniu kar. Kary mogą być różnego typu i powodować różne efekty u dziecka. Należy unikać  sformułowań typu:

  • „Jeśli nie poprawisz ocen z matematyki, nie pojedziesz na wakacje!”
  • „Jeśli nie odrobisz lekcji nie dostaniesz czekolady!”

Porównywanie. Rodzice lubia stosować przymus polegający na porówbnywaniu osiągnięć swojego dziecka do wyników w nauce innych znajomych dzieci. Zazwyczaj w porównaniu rodzic wykorzystuje znane dziecku inne dzieci aby odnieść lepszy skutek np.:

  • „Ola z Twojej klasy znowu dostała piątkę, a Ty kiedy będziesz taka dobra jak ona?”
  • „Bierz przykład z Joli, ona znacznie lepiej się uczy od Ciebie!”

Stronniczość. Rodzice często stają po stronie nauczyciela. Nie rób tego zbyt często. Wyrażają sformułowania, które dziecko może usłyszeć także z ust nauczyciela.

Pamiętaj, że wszystko co wypowiadasz pod adresem dziecka ma dużą moc. Najważniejsze to zrozumieć, że najlepsze efekty dziecko będzie osiągało pod wpływem własnej wewnętrznej motywacji a nie zewnętrznych nacisków. Nie należy oczekiwać, że dziecko rozwinie w sobie automotywację pod wpływem zewnętrznych gróźb i kar. W ten sposób można początkowo uzyskać jednorazowe rezultaty, ale nie trwały efekt w postaci wewnętrznej motywacji u dziecka do zdobywania wiedzy i rozwoju.

 

Jak często chodzić na korepetycje?

Posted on by Halabala

Warto zapamiętac na poczatku, że podstawowa zasada w nauce to systematyczność i regularność. Na korepetycje warto chodzić regularnie, nie robić sobie żadnych przerw i okien czasowych z wyjątkiem ferii zimowych i wakacji. Ciągłość i systematyczność w nauce jest bardzo istotna dla osiągania jak najlepszych wyników. Zapisując się na korepetycje czy prywatne lekcje, warto ustalić jeden konkretny termin spotkań. Wtedy każdy członek rodziny wie, że np. we wtorek dziecko musi iść na korepetycje i możne je dopilnować. Warto też na wstepie upewnic się, że nasz nauczyciel będzie dostępny dla ucznia w dłuższym okresie czasu. Gdy uczeń polubi i przywiąże się do nauczyciela, dobrze będzie gdy będzie miał możliwość dalszej edukacji w kolejnych semestrach bądź nawet latach pod jego kierunkiem. Zdarza się niejednokrotnie, i jest to zjawisko pożądane, że korepetytor „prowadzi” ucznia przez całą szkołę, a udzeń pod jego opieką osiąga dobre wyniki w nauce przez ten okres.

Wracając do głównego pytania, najczęściej na korepetycje z jednego przedmiotu chodzi się raz w tygodniu. Czas spotkania ustalany jest indywidualnie i może się różnić od potrzeb dziecka. Po pierwszej lekcji porozmawiajmy z korepetytorem i zapytajmy o jego opinię w tej sprawie. Spotkania najczęściej zaczyjanją się od 45 minut, może to być godzina zegarowa lub dwie godziny lekcyjne (1,5 godziny zegarowej). Nie warto brać dłuższych spotkań, gdyż może to być zbyt męczące. Takie przykre doświadczenia mogą działać negatwynie. Wszystko oczywiście zależy od indywidualnych preferencji i potrzeb, które należy przedyskutować z nauczycielem. Jeżeli istnieje pilna potrzeba i jest dużo zaległości do nadrobienia, nalezy zintensyfikować ilość lekcji w tygodniu. Uczeń w celu zrozumienia i zapamiętania materiału z lekcji, potrzebuje czasu aby wszystko dobrze zrozumieć. Po każdej lekcji w szkole mogą nasuwać się pytania do wyjaśnienia, których zabrakło na lekcji, a które warto sobie zanotować i później wrócić do nich na korepetycjach, aby rozwiać wątpliwości. Jest to dobry zwyczaj, który warto u dziecka rozwinąć jeżeli takiego nie posiada. Podpytajmy nauczyciela, czy dziecko zadaje pytania, mówiąc że na lekcji nie zostało coś dobrze omówione. Każdy uczeń powinien aktywnie wpływac na zakres przerabianego materiału na korepetycjach i w razie potrzeby sygnalizować potrzebę dodatkowego spotkania z nauczycielem. Dziecko powinno o tym wiedzieć, że ma taki przywilej. Dajmy mu jasno do zrozumienia, że w razie potrzeby ma domagać się wyjaśnień lub wręcz dodatkowych korepetycji. Jako rodzice postarajmy się mu to zapewnić!

Korepetycje matematyka

korepetycje z chemii

Jakie książki czytać dzieciom w wieku przedszkolnym?

Posted on by Halabala

Jaką literaturę dla dzieci należy wybierać?

Trzylatki:

  • krótkie wierszyki, bajki i opowiadania o pogodnej i wesołej treści,
  • [pzycje zawierające dużo dialogów, wyrazów dźwiękonaśladowczych i rytmicznych zwrotów,
  • obecność bliskich postaci jak: mama, tata, miś, pies itp.
Dziecko uczące się czytać.

Nauka czytania

Czterolatki:

  • preferują utwory budzące wrażliwość na dobro i zło,
  • krótkie wiersze, które dziecko powinno zapamiętywać,
  • samodzielne opowiadanie poznanych utworów
  • zadawanie pytań i odpowiedzi na pytania dotyczące treści utworu

Pięciolatki:

  • utwory o charakterze lirycznym i humorystycznym posiadające większy zasób wiadomości o otaczającym świecie,
  • utwory o bogatym słownictwie,
  • baśnie rozwijające wyobraźnię i fantazję,
  • dzieci chętnie ponownie przerabiają poznaną wcześniej książkę.

Starszaki:

  • utwory o treści realistycznej, w których można odnaleźć znane już fakty i sytuacje, poszerzyć i utrwalić swoje wiadomości,
  • książki umożliwiające poznawanie przyrody, techniki, stosunków międzyludzkich, itp.
  • ilustracje schodzą na drugi plan

Wybierajmy pozytywne książki w których dominuje dobro i pogodne spojrzenie na świat! Więcej informacji znajdziesz w naszym poprzednim artykule zatytuowanym „Poczytaj mi mamo!”. Zapraszamy do lektury!

 

Korepetycje

Poczytaj mi mamo!

Posted on by Halabala

Książka jest jednym z elementów mających ogromny wpływ na rozwój dziecka. Wychowawcze możliwości literatury względem dzieci są bardzo duże. Składają się na to właściwości dziecięcego wieku:

  • skłonność do naśladownictwa,
  • identyfikowanie się z postaciami,
  • szybki rozwój mowy,
  • szybki rozwój myślenia,
  • aktywność poznawcza i zabawowa,
  • wrażliwość emocjonalna,
  • intensywność poznawania i przeżywania świata.

Należy zauważyć, że kontakt z książką nie jest naturalną potrzebą dziecka jak zabawa. Dlatego rolą rodzica w tym procesie jest rozbudzanie potrzeb literackich. Rodzice i wychowawcy mogą od najwcześniejszych lat, w sposób świadomy i systematyczny kształtować nawyki stałego obcowania z książkami i sięgania po czasopisma, gazety i magazyny.

Rodzice czytają dzieciom.

czytanie

Jak kształtować u dziecka potrzebę stałego obcowania z książkami?

W celu pobudzania wrażliwości artystycznej dziecka doskonale sprawdzą się starannie dobrane utwory literackie z zakresu poezji i prozy. Takie pozycje powinny zawierać obok tekstu literackiego piękne ilustracje. Sprzyjać to będzie rozwijaniu postaw twórczych dziecka, wyzwalaniu w nim form ekspresji słownej i plastycznej.

Kolejne, wychowawcze możliwości literatury dotyczą rozwoju intelektualnego. Zasób doświadczeń małego dziecka jest niewielki, jego obserwacje, spostrzeżenia i wyobrażenia związane są z najbliższym otoczeniem. Wielkość, ilość i intensywność bodźców współczesnego życia nie ułatwia mu zdobycia podstawowej orientacji w tym otoczeniu. Dziecko postrzega świat i widzi go w całej jego złożoności. Opowiadania i bajki mogą w takiej sytuacji pełnić rolę porządkującą. Dostarczane dzieciom teksty literackie pokażą znane im sprawy w nowej perspektywie, która pozwoli im wiązać w myśli poszczególne fakty i podporządkowywać je głównej myśli przewodniej.

Obcowanie z książką zaspokaja potrzebę obserwacji i wzbogaca zasób wiadomości oraz utrwala te wiadomości, które dziecko już zdobyło. Dzięki książkom dziecko może przenosić się i poznawać inne lądy, kraje, obyczaje i kulturę. Może poznawać świat bez względu na granice. Czytanie aktywizuje myślenie i procesy analizowania informacji, szukania przyczyn i skutków, wyciągania wniosków. Rozwija pamięć, koncentrację, uwagę i złożone procesy myślowe.

Dziecko czytając zapamiętuje nowe wyrazy i zwroty dzięki temu wzbogacając swój zasób słownictwa. Utrwalone w pamięci fragmenty tekstów staja się przykładem poprawnego języka i mogą mieć wpływa na doskonalenie mowy pod względem gramatycznym i dźwiękowym.

Literatura dziecięca wywiera także ogromny wpływ na rozwój emocjonalny, a w dalszym przebiegu, społeczno – moralny dziecka. Prawidłowym zachowaniem dziecka, kiedy słucha opowiadania, jest niezmiernie żywa reakcja. Mogą temu towarzyszyć emocje jak płacz, śmiech, czy inne reakcje ruchowe. Książka pozwala lepiej zrozumieć w realnym świecie innych ludzi i zachodzące między nimi relacje. Baśnie przedstawiają problemy dobra i zła w sposób zrozumiały dla małego czytelnika – sierotka jest dobra i pracowita, czarownica – zła i podstępna, dobro jest nagradzane, zło karane. W ten sposób dzieci samodzielnie oceniają zachowania książkowych bohaterów. Bardziej realistyczne i współczesne opowiadania , sprzyjają procesowi utożsamiania się z losami bohaterów. Zaspokaja to u dzieci potrzebę wzorów zachowań i poczucia społecznych więzi.

Należy zwrócić uwagę, aby w przedstawianej dziecku literaturze dopminowały pozytywne wzorce i przesłanie. U przedszkolaków dopiero zaczyna się kształtować pewna odporność układu nerwowego i łatwo ją zaburzyć opowiadaniami, w których będzie przeważać zło .

Fajną sprawą jest zorganizowanie dziecku jego pierwszej biblioteczki, gdzie będzie gromadzić swoje ulubione książki i czasopisma. Dzięki niej dziecko będzie odczuwało stała potrzebę kontaktu z książkami.

 

Korepetycje

 

Słabsi uczniowie w szkole

Posted on by Halabala

Zdolne dzieci dobrze się czują w szkole, a co z uczniami którzy gorzej sobie radzą?
W przypadku pojętnych uczniów, nauczyciel nie musi wkładać dużego wysiłku w nauczanie, by przekazać im wiedzę w stopniu umożliwiającym zdobywanie dobrych ocen na sprawdzianach i klasówkach. Tacy uczniowie nie mają najmniejszych kłopotów z osiąganiem dobrych wyników i z promocją z klasy do klasy.

Dzieci mniej zdolne są w znacznie gorszym położeniu. Nie każdy nauczyciel prowadzący lekcje potrafi w sposób przystępny przekazać wiedzę i  wyjaśnić wszystkie zagadnienia, nawet te, które na pozór wydają się proste. Wymaga to ogromnej cierpliwości i jeszcze większych umiejętności. Nauczyciel musi być w stanie rozpoznać potrzeby takich uczniów, co z tematu lekcji powinno zostać dokładnie omówione podczas jej trwania. Tutaj może się okazać, że 45 minut od dzwonka do dzwonka to za mało aby spełnić oczekiwania wszystkich podopiecznych i trzeba wybierać tak zwany środek. Niestety po końcowym dzwonku może się okazać, że nie wszystkie dzieci nadążały za przebiegiem lekcji i wymagają dodatkowych zajęć, które pozwolą opanować omówiony materiał. Takim uczniom w celu uzupełnienia braków pozostają korepetycje. Bywa i tak, że braki sa na tyle duże, że dziecko musi poświęcać bardzo dużo czasu prywatnych lekcjach na uzupełnienie wiedzy. Dobry korepetytor będzie w stanie zmotywować naszą pociechę nie tylko do wytężonej nauki w domu, ale także do przełamania niechęci do czynnego uczestnictwa w szkolnych lekcjach i pokazania się nauczycielowi z dobrej strony. Sami również powinniśmy na bieżąco śledzić postępy jakie dają dziecku korepetycje i czy przekładają się na lepsze wyniki w nauce i aktywność na lekcjach w szkole.

 

 

Spostrzegawczość słuchowa

Posted on by Halabala

Poprzedni artykuł dotyczył spostrzegawczości wzrokowej, diagnozowania problemów i sposobów jej rozwoju. Dzisiaj zajmiemy się drugą umiejętnością bezpośrednio wpływającą na opanowanie umiejętności czytania i pisania – percepcją słuchową. W zrównoważonym rozwoju dziecka, ważne jest aby obok prawidłowego działania narządu wzroku, właściwie działał narząd słuchu.

Kiedy dziecko ma kłopoty z narzadem słuchu?
Dziecko z zaburzonym postrzeganiem dzwięków ma trudności ze zrozumieniem długich i skomplikowanych zdań i poleceń słownych oraz z zapamiętywaniem trudnych wyrazów. Dziecko składa wyrazy z głosek. kolejne usłyszane głoski wyrazu nie przekładaja się automatycznie na „wyraz”. Takie trudności prowadzą do problemów w czytaniu całych wyrazów, a w dalszej kolejności całych zdań. Jeżeli podczas obserwacji dziecka zauważasz, że dziecko:

  • ma kłopoty z zapamiętywaniem dni tygodnia, nazw miesięcy, pór roku, itp.,
  • przekręca słowa podczas mówienia (na przykład mówi „kordła” zamiast „kołdra”),
  • zbyt wolno opanowuje na pamięćwiersze, piosenki,

należy podjąć kroki mające na celu usprawnienie aparatu słuchowego i związanych z nim funkcji
Jak usprawniać funkcję słuchową u dzieci?
Można to robić na wiele sposobów, takich jak:

  • rytmika i ćwiczenia z rytmem (na przykład wystukiwanie rytmu wg zaprezentowanego schematu, skakanie do rytmu),
  • Rozróżnianie i rozpoznawanie dźwięków przy zamkniętych oczach
    (przy zamkniętych oczach dzieci wsłuchują się w odgłosy, np. stukania w coś, rozdzierania papieru),
  • rymowanie, tworzenie rymów do podanego wyrazu,
  • ćwiczenia związane ze słowami:
    - podział wyrazów na sylaby i na głoski,
    - wymyślanie wyrazów na określoną głoskę,
    - rozpoznawanie głosek na początku i na końcu wyrazu.

Jak przy ćwiczeniach na poprawę percepcji wzrokowej ćwiczenia na poprawę spostrzegawczości słuchowej należy stosować często, jednak z umiarkowaną intensywnością wraz ze stopniowaniem trudności. Zabawy należy zaczynać od prostych i wciągających zadań po których należy wprowadzać zadania trudniejsze. Zadania ze słowami należy rozpoczynać od krótkich wyrazów, stopniowo przechodząć do dłuższych i trudniejszych.

Spostrzegawczość wzrokowa

Posted on by Halabala

Spostrzegawczość wzrokowa – kiedy trzeba ją rozwijać?
Spostrzegawczość wzrokowa jest to umiejętność rozpoznawania przy pomocy narządu wzroku. Umięjętność ta jest konieczna do nauki czytania i pisania gdyż pozwala na rozpoznawanie liter.  Bacznie obserwując naszego malucha możemy sami zauważyć symptomy wskazujące na kłopoty z jego spostrzegawczością wzrokową. Jeżeli zauważasz, że Twoje dziecko:

  • z trudem zapamiętuje kształty liter i cyfr,
  • niechętnie rozwiązuje zadania polegające na wyszukiwaniu różnic pomiędzy obrazkami,
  • rysując tworzy ubogie kompozycje
  • ma trudności z odtwarzaniem wzorów, szlaczków, figur geometrycznych, kopiowaniem obrazków

możesz mu pomóc wykonując z nim proste ćwiczenia. Poniżej przedstawiamy ćwiczenia, które mogą w tym pomóc.

Spostrzegawczość wzrokowa – jak ją rozwijać?
Gdy widzisz, że Twoje dziecko ma trudności z percepcją wzrokową w celu jej rozwoju zalecane są następujące ćwiczenia:

  • zwracanie uwagi na fragmenty ilustracji tematycznych poprzez szukanie różnic pomiędzy dwoma podobnymi ilustracjami, różniącymi się kilkoma szczegółami,
  • układanie obrazka z pociętych części po uprzednim pokazaniu dziecku całego obrazka,
  • lepienie liter z plasteliny, modeliny lub innego plastycznego materiału,
  • segregowanie figur ze względu na wielkość, kolor, kształt,
  • gra w różnego rodzaju domino – obrazkowe, literowe, sylabowe
  • układanie historyjek z obrazków, nastepnie opisywanie przez dziecko poszczególnych kroków w historyjce

Powyższe ćwiczenia można wykonywać z dzieckiem w formie zabawy, przy czym należy pamiętać, aby nie przemęczać pociechy. Ważniejsza od męczących intensywnych zabaw jest systematyczność, która umożliwia trwały rozwój spostrzegawczości wzrokowej. Korepetycje nauczanie początkowe mogą byc rozwiązaniem dla Twojego dziecka!

Nauczanie zintegrowane, czyli edukacja wczesnoszkolna.

Posted on by Halabala

Jeszcze całkiem niedawno edukacja najmłodszych dzieci nie różniła się zbytnio od tej, jaka prowadzona była dla starszych uczniów z wyższych klas. Małe dzieci podlegały ocenianiu, nauka była podzielona na przedmioty. Ostatnia reformia szkolnictwa wprowadziła w życie nowe pojęcie: edukacja wczesnoszkolna (nauczanie zintegrowane). Co sie kryje pod tym pojęciem i czym się różni nauczanie zintegrowane od wszystkim znanego tradycyjnego wzorca nauczania?
Główna innowacyjność nauczania zintegrowanego, polega na tym, że nie ma oficjalnego podziału materiału na poszczególne przedmioty. Do nauki dziciom ma służyć jeden podręcznik, podzielony na okresy np. miesięczne,  w którym znajduje się wiedza na temat wszystkich przedmiotów jak matematyka, język polski, czy przyroda… W edukacji wczesnoszkolnej na próżno można szukać tradycyjnych ocen.  Sposób oceny pracy i osiągnięć uczniów zależą indywidualnie od danej szkoły. W edukacji wczesnoszkolnej jest czas zarówno na naukę i na zabawę. Nauka nie powinna być jedynie przykrym obowiązkiem, ale także przygodą i zabawą. Reforma szkolnictwa w zakresie edukacji najmłodszych objęła także przyszłych nauczycieli zajmujących się edukacja wczesnoszkolną. Na studiach dla przyszłych pedagogów powstały nowe kieunki zatytułowane edukacja wczesnoszkolna, czy edukacja przedszkolna mające na celu zapenić i uzupełnić kadrę nauczycielską w tym zakresie. Czas pokaże, czy taka forma nauki jest właściwa. Na razie za wcześnie na oceny!

Korepetycje